Protestants-Evangelische
Kerk Boechout

Binnenkort is het Pinksteren, het feest waarbij we de gave van de Heilige Geest gedenken. In lied 841 gaat het over ‘de vruchten van de Geest’. Over de werking van de Geest wordt in kerken heel verschillend gedacht. Ons type kerk wordt vaak verweten te weinig ‘be-Geest-erd’ te zijn, te weinig gedreven, te intellectualistisch. De Geest spat er niet genoeg van af.

Een aantal kenmerken die maken dat zij vandaag relevant kunnen zijn.

Vandaag zijn ze overal verspreid – ook in ons land -en een aantal vinden elkaar in een groep van kleine persoonlijke kerken. Als Boechoutenaren draaien wij mee in het geheel van de Antwerpse kerken. Wij herkennen ons in wat in het verleden belangrijk genoeg was voor de helft (!) van die Antwerpse bevolking om in de 16de eeuw weg te vluchten en voor hun vrijheid te verhuizen naar elders. Amsterdam is daar bvb. goed mee geweest. De internationale betrokkenheid is daarvan een gevolg. Om die reden staan op deze site ook de ‘linken’ naar adressen  in het buitenland . We herkennen ons voor een groot deel in wat daar gebeurt. Vanuit de eigen levensbeschouwing willen wij een inbreng hebben in de samenleving.

Zwart – wit tegenover elkaar, de ene tegen of boven de ander, desnoods ten koste van de ander – zo zit onze wereld toch in elkaar? Wij denken graag in meerderheden en minderheden. De meerderheid beslist. Vaak letterlijk wit (blank), maar niet altijd. Wel altijd glad, ongenaakbaar en hard. Zijn het wel personen met een eigen gezicht, die meerderheid, dat vage “iedereen”?

Dat is de titel van een boekje, dat onlangs uitkwam bij de uitgeverij EPO. Het is  geschreven door Bleri Lleshi.

Op het moment dat ik dit schrijf is het 23 maart. Eén dag na 22/03/2016. De tweede dag van nationale rouw nadert zijn einde. De pijn, onmacht, woede, verdriet, rouw, gekwetstheid… al deze gevoelens storten zich over mekaar heen in heel ons land.

Ja, waarom? Al die mensen doodgaan van de honger, van de ebola, op de vlucht en slachtoffer van oorlogen? Het milieu dat uitgeput raakt? Al die natuurrampen? Raakt het God nog wel en waarom grijpt hij dan niet in?