Protestants-Evangelische
Kerk Boechout

Ons christelijke paasfeest sluit nauw aan bij het joodse Pesachfeest. De joden vieren dan de uittocht uit Egypte. De uittocht uit het land van een koning die kinderen deed ombrengen omdat … hij bang was. Bang dat ‘ze’ te talrijk zouden worden. Bang om het overwicht, om de macht te verliezen. – Waar hebben we dat nog gehoord? -

Joden vieren Pesach niet als een herinnering aan een gebeuren uit ver vlogen tijden, maar alsof het hun zelf overkomen is:  ‘Wij waren slaven in Egypte …’. Die uittocht was het begin van een lange tocht naar een beter leven, naar echt leven. Maar nog maar pas onderweg, bij de eerste moeilijkheden, zeiden velen al: ‘Waren we maar in Egypte gebleven.’ Met andere woorden: waren we maar in het land van onderdrukking en dood gebleven. En ook eenmaal in het beloofde land, liep het telkens weer mis. Telkens weer kozen het volk en zijn leiders voor doodlopende wegen in plaats van Gods weg van vrede en gerechtigheid. Die doodlopende wegen zijn er nu nog steeds omdat mensen nog steeds de afgoden van geld, bezit, economische en militaire macht aanbidden, het gelijk van wapens, het recht van de sterkste. In de wereld wordt helaas telkens weer gekozen voor confrontatie en geweld. Daarover horen we dagelijks in het nieuws. Toch is de weg van vrede, gerechtigheid en geweldloosheid de enige weg die ten leven leidt. De weg van solidariteit, naastenliefde en vergevingsgezindheid. Het grote voorbeeld van die weg is Jezus. Hij toonde weg ten leven, de weg van de liefde voor de naaste. Dat leerde ook het Eerste Testament al in de Thora. En de profeten hebben het telkens weer herhaald. De machten van het kwaad hebben getracht Jezus het zwijgen op te leggen. Maar God heeft Jezus’ weg niet willen laten doodlopen op Golgotha, maar heeft nieuwe hoop, nieuw uitzicht op leven gegeven in de opstanding van zijn Zoon. Juist mensen die in Zijn voetspoor gaan, brengen verzoening en nieuwe hoop tot stand, ook nu nog. Pasen leert ons dat dood niet het laatste woord heeft. Dat er altijd een andere weg is. Een weg ten leven. Als we maar vanuit het paasevangelie bereid zijn om te kiezen voor de juiste weg. Jozua zei het al bij de intocht in Kanaän: U staat voor de keuze tussen leven en dood, tussen zegen en vloek. Kies dan voor het leven!